.
.
.
.
.
.
.
.
.

Projekt koncepcyjny zagospodarowania terenu przy klasztorze Sióstr Wielkiego Zawierzenia w Bliznem

Ogrody klasztorne zwykle były odizolowane od reszty świata, współcześnie także powinny pozostać miejscami niezwykłymi i tajemniczymi, sprzyjającymi poszukiwaniu Boga, ukrytego w ich wnętrzu, a piękno ogrodu powinno przywodzić na myśl wspaniałość Raju.

W nawiązaniu do historii mówiącej o potrzebie zachowania kontaktu ze światem przy równoczesnej izolacji przestrzennej i klauzurowej, teren założenia otoczony został ogrodzeniem, a wnętrze podzielone zostało na część objętą klauzurą i część ogólnodostępną. Zaplanowane zostały również stałe elementy kompozycyjne, charakterystyczne dla tego typu założeń, takie jak: wirydarz, sad, ogród użytkowy, kwiatowy oraz zielnik.

Ważnym czynnikiem, który wpłynął na rozwiązania kompozycyjne, było stworzenie integralnej kompozycji budowli, ogrodu i krajobrazu, odniesienie się do tradycji miejsca, do tego, co zostało zastane, z równoczesną troską o otworzenie się na piękno otaczającego świata.

                                                     powrót